لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ نگيرد شما را خداى يعنى عتاب نكند بِاللَّغْوِ به بيهوده كه واقع شود فِي أَيْمانِكُمْ در سوگندهاى شما ، لغو بقول امام اعظم رح آنست است كه كسى بر چيزى قسم ياد كند به مظنه آنكه راست مىگويد و خلاف آن ظاهر شود و امام شافعى رح لغو آن را داند كه بىاختيار خود بر زبان كسى گذرد به تعجيل يا بطريق عادت كه لا و اللّه و بلى و اللّه و وى را در ان قصد سوگند نباشد و بر هر تقدير در يمين لغو كفارت نيست و خداى بر آن مؤاخذه نكند وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ و ليكن خدا مؤاخذه مىكند شما را بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ به‌آنچه عزم كند دلهاى شما و بعمد سوگند خوريد و حانث شويد كفارت بايد داد و بيان كفارت در سوره مائده بيايد ان شاء اللّه تعالى وَ اللَّهُ غَفُورٌ و خداى آمرزنده است بنده را كه بيمين لغو نگيرد حَلِيمٌ بردبار است در سوگند عمد در عقوبت تعجيل نه نمايد لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مر آن را كه سوگند خورند مِنْ نِسائِهِمْ از زنان خود دور شدن و باز ايستادن را در جاهليت چون كسى را بزنى ميل نبودى . و غيرت داشتى كه چون او را بگذارد ديگرى بخواهد سوگند خوردى كه چند سال با وى نزديكى نكند و او را در آن مدّت پابسته و سرگشته بگذاشتى و آن بيچاره مدتى متمادى نه بيوه بودى و نه از كدخدا بياسودى خداى تعالى آن را نه پسنديده و حكم فرمود كه براى ملاحظه احوال آنان كه چنين سوگند خورند تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ انتظار بردن چهار ماه است فَإِنْ فاؤُ پس اگر بازآيند يعنى سوگندخورندگان رجوع نمايند بسوى زن و مباشرت كنند فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ پس به درستى كه خداى آمرزنده است مر شكننده سوگند را درين صورت رَحِيمٌ مهربان است كه مباح كرد مخالفت سوگند را و كفارت مقرر فرمود حكم شرع آنست كه اگر مولى در اثناء چهار ماه با زن نزديكى كند اگر قادر بود بوطى و اگر عاجز بود بوعده عقد نكاح ثابتست و برو جز كفّاره سوگند نيست و اگر مدت بسر آيد و بىعذرى مقاربت نه كند نزد امام اعظم رح طلاق به اين واقع شود و قول شافعى رح آنست كه زن را رسد مطالبه كردن كه بازآى و وطى كن و يا طلاق ده و بر حاكم شرع بود كه مولى را به رجوع يا طلاق فرمايد و اگر امتناع كند حاكم زن را ازو طلاق دهد وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ و اگر قصد كنند طلاق را فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ پس خداى شنواست . قول مولى عَلِيمٌ داننده است بعزم مولى وَ الْمُطَلَّقاتُ و زنان بالغه رها كرده مدخول بها كه حامله نباشند يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ انتظار برند به نفسهاى خود تاكيدست در انتظار ثَلاثَةَ قُرُوءٍ سه قرء و آن بمذهب امام شافعى رح و امام مالك رح طهر است و نزد امام اعظم رح حيض و فائده خلاف در معتده ظاهر مىشود كه چون در حيض ثالثه شروع كرد عدت منقضى شد بقول آنكه قروء طهر را گويند و بقول آنكه حيض را گويند انقضاى عدت بعد از انقطاع حيض ثالثه است وَ لا يَحِلُّ لَهُنَّ و حلال نباشد زنان را أَنْ يَكْتُمْنَ آنكه بپوشند ما خَلَقَ اللَّهُ آنچه آفريده است خداى فِي أَرْحامِهِنَّ در رحمهاى ايشان از فرزندان و چون كتمان ولد مسبب ابطال حق الرجعة است پس از زنان روا نبود إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ اگر هستند كه ايمان دارند بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ به خداى و روز قيامت وَ بُعُولَتُهُنَّ و شوهران ايشان أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ سزاوارترند برجوع كردن به ايشان فِي ذلِكَ در زمان تربص إِنْ أَرادُوا اگر خواهند شوهران بدان رجعت -